A+ A A-

کینه و خشم سرمایه داران حاکم علیه فعالین کارگری در رابطه با دستگیری محمود صالحی

Share

 

سعید یگانه

بیشتر از دو هفته است که  محمود صالحی از چهره های مبارز و فعالین سرشناس جنبش کارگری ایران برای چندمین بار توسط اداره اطلاعات شهر سقز بازداشت و زندانی شد. این فعال کارگری به دلبل وضعیت وخیم جسمی در زندان دچار سکته قلبی شد و با بستن غل و زنجیر به دست و پای او به بیمارستان انتقال داده شد. پخش عکس محمود صالحی با دست بند و پابند روی تخت بیمارستان در شبکه های اجتماعی به حق موجی از اعتراض و نفرت علیه رژیم سراپا وحشی و استثمارگر اسلامی  را دامن زد.

درخواست نجیبه صالح زاده همسر و همرزم محمود صالحی به دلیل مریضی شوهرش از اداره اطلاعات و مقامات قضایی زندان برای آزادی او با این جواب بیشرمانه که "بگذار بمیرد" عمق قساوت و وحشیگری دستگاههای رژیم اوباشان اسلامی را به نمایش گذاشت. درخواست پزشکان معالج برای ادامه معالجه محمود صالحی و انتقال او به شهر سنندج با مخالفت دستگاههای سرکوبگر روبرو می شود و محمود صالحی با تنی مریض و به زنجیر کشیده  دوباره به زندان انتقال داده می شود.

رفتار غیر انسانی و قرون وسطائی دستگاههای سرکوبگر رژیم با این فعال کارگری شرایط مرگ او را فراهم میکند و تردیدی نیست  که قصد نابودی فیزیکی او را در سر دارند. طی سه سال گذشته رژیم اوباشان اسلامی با همین روش غیر انسانی با آزار و شکنجه های جسمی و روحی شرایط مرگ سه نفر از فعالین کارگری کورش بخشنده، شاهرخ زمانی و محمد جراحی در داخل و بیرون زندان را فراهم کردند. جرم محمود صالحی همچون سایر فعالین کارگری در بند و جانباخته دفاع از حقوق کارگران و محرومان و تلاش برای ایجاد تشکلهای کارگری است و به همین دلیل مورد خشم و کینه سرمایه داران حاکم بر ایران قرار گرفته و بارها توسط بیدادگاههای رژیم اسلامی حکم بازداشت و زندان و سالها زندگی خود را در شکنجه گاههای رژیم گذرانده و بر اثر آزار جسمی و روحی دچار بیماری های مزمنی همچون کلیه و قلب شده است، اما او هیچوقت سکوت نکرد و تسلیم زور و ستم اوباشان اسلامی نشد و در دفاع از حقوق مسلم کارگران ایستادگی کرد.

در جمهوری اسلامی سرکوب و اختناق و زندان حرف اول را می زند. حق طلبی جرم است و مدافعین آن با دستگیری و زندان و شکنجه روبرو می شوند. رفتار اوباشان رژیم با محمود صالحی و بازداشت مجدد او، دستگیری فعالین کارگری و معلمان و حکمهای طولانی مدت و تعرض بی رحمانه به جسم و روان آنان، هدفی است که جمهوری اسلامی به قصد نابودی رهبران و فعالین جنبش کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی دنبال می کند. طی سالهای گذشته تعدادی از فعالین و رهبران جنبش کارگری در نتیجه همین سیاست سرکوبگرانه رژیم هار سرمایه در ایران و بر اثر حکمهای طولانی مدت و آزار و شکنجه روحی و جسمی در زندانهای رژیم، جان خود را از دست داده اند که آخرین مورد آن مرگ محمد جراحی بر اثر سرطان بود. دهها فعال  و رهبرکارگری و معلمی و فعالین سایر جنبشهای اجتماعی هم اکنون در زندان و یا تهدید به بازداشت مجدد به سر می برند. حکم وحشیانه زندان رضا شهابی، تهدید جعفر عظیم زاده، بازداشت مجدد اسماعیل عبدی و حکم طولانی مدت محمود بهشتی لنگرودی از فعالین جنبش معلمان، دستگیری مظفر صالح نیا و بازداشت فواد زندی از فعالین کارگری در شهر سنندج، حکم زندان اخیر محمود صالحی و به موازات آن سرکوب اعتراضات کارگری و سایر جنبشهای اجتماعی، تعرض وحشیانه و لجام گسیخته رژیم سرمایه داری اسلامی به رهبران و جنبشهای اجتماعی و معترض می باشد. به عبارت دیگر هراس جمهوری اسلامی از گسترش اعتراضات کارگری و جنبش علیه فقر و بیکاری، گمان می کند با به راه انداختن موجی از سرکوب و وحشیگری علیه جنبش کارگری و فعالین و رهبران این جنبش میتواند مانع گسترش و حاشیه ای کردن این مبارزات شود.

در کنار این تصویر بیکاری وسیع و تحمیل زندگی چند برابر زیر خط فقر به جامعه، فساد و دزدی سران ریز و درشت رژیم و هزینه کردن پولهای کلان برای تقویت جریانها و دولتهای ارتجاعی و مذهبی در منطقه از جیب مردم محروم، زندگی را برای اکثریت عظیمی از کارگران و مردم محروم غیر قابل تحمل کرده و علارغم سرکوبگری رژیم و گسترش اختناق سیاه بر جامعه، کارگر و معلم و پرستار و مردم محروم و رهبران و فعالین کارگری دمی از اعتراض به وضع موجود و پایان دادن به این شرایط باز نمی ایستند.

صدا و اعتراض محمود صالحی و سایر فعالین و رهبران جنبش کارگری، صدای اعتراض میلیونها کارگر و مردم محروم از اعماق جامعه به فقر و نداری و فساد و بی عدالتی است. محمود صالحی و سایر فعالین به جرم حق طلبی و دفاع از حقوق کارگران و محرومان زندان، شکنجه و مورد آزار و بی حرمتی قرار می گیرند. باید جلو این تعرض وحشیانه را گرفت. جواب سر راست و محکم به تعرض سرمایه داران و و حشیگری رژیم، گسترش اعتراض و مبارزه و تحکیم صفوف مبارزه کارگران و همه محرومان جامعه ایران است.

جنبش کارگری و رهبران آنان در یک تناسب قوای نابرابر در مقابل رژیم سرمایه داری  و سرکوبگر اسلامی قرار دارند. در این شرایط دست سرمایه داران و اوباشان حامی آنان به سفره خالی کارگران و تعرض به فعالین کارگری همچنان باز است. اعتراض و مبارزه تاکنونی طبقه کارگر و همه اقشار محروم جامعه علارغم وسعت آن، جواب ناکافی به تعرض وحشیانه رژیم و سرمایه داران است. دفاع از رهبران و فعالین کارگری وظیفه طبقه کارگر و سایر جنبش های آزادیخواه و برابری طلب است. رهبران و فعالین را نباید تنها و بیدفاع در مقابل تعرض اوباشان اسلامی قرار داد. وظیفه طبقه کارگر در همه رشته ها و مراکز کلیدی است که به دستگیری فعالین و رهبران کارگری اعتراض و خواهان آزادی همه انها و کلیه زندانیان سیاسی شوند.

در شرایطی که ابتدایی ترین حقوق صنفی کارگران نادیده گرفته میشود، ماهها حقوق معوقه کارگران پرداخت نمیشود و کارگر نیشکر هفت تپه به دلیل اخراج و استیصال هر دو کودک خود را جلو چشم کارگران و کارفرمای مفت خور تهدید به مرگ می کند، محدود ماندن مبارزه و اعتراض کارگری در این سطح کارساز و برندگی کافی در مقابل تعرض کارفرما و سرمایه داران را ندارد. طبقه کارگر در مبارزه پیش رو باید فقط به نیروی خود و همه محرومان اتکا کند. طبقه کارگر چاره ای جز اتحاد و همبستگی و فشرده کردن صفوف مبارزاتی و همگام کردن سایر اقشار محروم جامعه با خود برای پیروزی ندارد. طبقه کارگر برای زنده نگه داشتن حیات مبارزاتی خود باید از رهبران و فعالین صفوف خود حمایت و پشتیبانی کند و اجازه ندهد که جمهوری اسلامی با دستگیری و زندانی کردن این فعالین بنیه و توان مبارزاتی جبش کارگری را تضعیف کند.

١٤ نوامبر ٢٠١٧

Share

 

مسئول سایت حزب

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

کمیته خارج کشور حزب حکمتیست

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

کمیته کردستان حزب حکمتیست
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

دفتر مرکزی حزب حکمتیست

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

Tel:+46762349683