A+ A A-

مطالبه زنان در كردستان مثل روز روشن است!-سيوان كريمي

Share

 

حسين فیروزی، معاون امور اقتصادی و توسعه منطقه‌ای استانداری کردستان، در جلسه اي كه خبر آن هفته قبل در روزنامه شرق منتشر شد، مطالبات زنان كردستان را مطرح كردند. كاش اين شخص آنقدر به مسائل جامعه و مخصوصا مساله زنان محاط بود، كه نوشتن اين مطلب الزامي نمي شد. اما اين شخص تنها يك نمونه از هزاران، و نهاد وی تنها يكي از صدها دستگاه عريض و طويل اداری است، كه بي ربطي و نبود آگاهي خود را به جامعه بارها و بارها اثبات كرده اند. شايد اظهارات سیدمهدی فرشادان در گفت‌وگو با خبرنگار فارس به تنهايي براي اثبات مطالب فوق كافي باشد كه گفت:"عدم اشراف معاون استاندار به مسائل حوزه مدیریتی به نفع توسعه کردستان نیست". فيروزي در اين نشست تلاش كرده است تا مطالبات زنان در كردستان را كاناليزه كند و با برشمردن چند ين فاكت غیرواقعي، تلاش مي كند كه نتيجه ای مطابق آنچه كه خود مي خواهد، به دست دهد.
اما این فاکتها چه هستند ؟در بخشي از سخنان خود به موضوع حضور زنان در قبل و بعد از انتخابات اشاره مي كند و حضور زنان را قبل از انتخابات ( در روزهاي قبل از آن) در ستادها پر رنگ توصيف مي كند. اول و قبل از هر چيز بايد گفت كه شرمتان باد. بيش از نصف جمعيت ايران را ٣٨ سال آزگار است كه استثمار كرده ايد. سخن گفتن از حق و حضور زنان در هر عرصه ای با مقاومت  شديد شما و امثال شما روبرو مي شود. در كجای كردستان يك ستاد تشكيل شد كه مردم در آن نقش داشته باشند؟ من با صراحت و جرات مي گويم هيچ. هر ستادي پادو و كاسه ليس روحاني و امثال او هستند كه به دنبال سهمي از قدرت بودند. اين ستادها و نهادهايي كه شما اشاره مي كنيد، هيچ ربطي به مردم عادی، به زنان و به طبقه كارگر در جامعه نداشته و ندارد. زنان در ايران و بويژه كردستان سالهاست وجود شماها را براي جامعه اضافه مي دانند، اما اين شماييد كه مي خواهيد با سواستفاده از اين موضوع، به هر دري بزنيد كه بگوييد ما هستيم..
فیروزی با اشاره به صف ديگري كه در مقابل مضحكه انتخابات تشكيل شده بود و مسئله تحريم و يا عدم شركت را مطرح مي كردند و از آن به عنوان رقيب اصلي ياد مي كند و مي گويد: "مهمترین نکته در این مورد شکستن باورهای . نادرست بود . اینچنین باورها زمانی از بین رفت که بانوان وارد عرصه انتخابات شدند. زنان علاوه بر اینکه ٥۰٪ جامعه را تشکیل می‌دهند، نقش آفرین نیز بودند." يك فاكت واقعي و درست در اين صحبت وجود دارد و آن اينكه رقيب اصلي اين مضحكه و به تبع آن، خود رژيم اسلامي، صفي بود كه مردم را به عدم حضور در اين مضحكه دعوت كردند. اينكه اين صف رقيب اصلي "انتخابات" بود به اين معني است كه اصلا انتخاباتي در درون خودشان برگزار نمي شود و امروز ديگر دو انتخاب در مقابل مردم و بويژه زنان قرار دارد، يا جمهوري اسلام و بربريت، يا سرنگوني انقلابی آن و برقراري سوسياليسم و آزادي. اين واقعيت جملاتي است كه فيروزي آنها را در ميان كلمات پنهان مي كند.
 اين يك باور درست و واقعي است. زميني است و دست يافتني. اما آماري كه مبناي شما براي حضور زنان است كاملا غير واقعي و غير قابل قبول است. شما از جامعه اي صحبت مي كنيد كه ٣٨ سال است زير ضرب دستگيري و شكنجه و زندان است. از جامعه و زناني سخن مي گوييد كه هنوز به دنبال مرهمي براي درمان دردهايشان مي گردند كه باني و باعث آن شما هستید، رژيم اسلامي بود كه شمار زيادي از زنان اين جامعه را دستگير كرد كه هنوز ١٦-١٧ سال بيشتر نداشتند و شما و امثال شماها با وقاعت تمام به آنها تجاوز كرديد كه مبادا به بهشت ساختگيتان بروند. شرم نمي كنيد كه در مقابل جامعه و بويژه زنان آن سخن از مطالبات زنان مي كنيد؟ مرهم همه اين زخمها سرنگوني رژيم اسلامي است و اين اولين مطالبه زنان كردستان است..
وي در بخش ديگري از سخنانش اينطور ادامه مي دهد:" دلیل این نقش گسترده زنان، وجود نهادسازی بوده است. نهاد، ضامن موفقیت در جامعه است. اگر امروزه زنان شایسته قصد نقش آفرینی در اقتصاد، مدیریت، سیاست و فرهنگ دارند، نیازمند نهادسازی هستند. لازمه احقاق این امر، گذشت، صبوری، مدارا، تحمل است.. آموزش و متاسفانه آموزش وپرورش در کردستان به نفع زنان عمل نکرده است. زنان امروزی باسواد شده‌اند اما توانمند نیستند." جملات فوق يك مساله واقعي را نشان مي دهد و آن درك جمهوري اسلامي از قدرت واقعي زنان است. هر نوع نهادي كه در زير سايه جمهوري اسلامي تشكيل شود، نهايتا به نهادي عليه خود زنان و حتي عليه دستاوردهاي تاكنوني آنان خواهد بود. ما تجربه ٣٨ سال زندگي زير حاكميت اسلامي جمهوری اسلامي را داريم كه زنان به عنوان بخشی ازجامعه هميشه از همه فعاليتهاي اجتماعي، سياسي و فرهنگي حذف شده اند. اينكه امروز فيروزي و امثال وی به اين نتيجه رسيده اند از سر ترس آنان از يك واقعيت است، اين واقعيت كه زنان ديگر توجهي به چرنديات آنها ندارند.
اينكه وی از گذشت و صبوري و مدارا و تحمل سخن مي گويد، منظور ديگري را به پيش مي برد. سياستي كه متاسفانه بخشی از جامعه و حتی بخشی كه خود را اپوزسيون مي نامند به آن دچار شده اند؛ "انتظار" و "شايد بشود".همين آموزش و پرورشي كه شما برای توصيفش از واژه "متاسفانه" استفاده مي كنيد، به صورت سيستماتيك و جدی تلاش كرده است كه زنان را در گوشه خانه نگه دارد، اما موفق نشده است. اين "مناسفانه" شما از سر دلسوزي برای زنان نيست بلكه از سر كم كاری و عدم موفقيت آن در پيشبرد اهدافش است.
 بيش از نيمي از تحصيل كردگان جامعه را زنان تشكيل می دهند كه وضعيت يافتن كار، سطح دستمزد، شرايط استخدام و حتي تلاش برای گرفتن وام  به قدری اسفناك است كه نمي توان آنها را برشمرد. اگر اين سخنان شما را زنان كردستان بشنوند، نمي دانند كه شما در مورد كدام بخش از "زنان كردستان" سخن مي گوييد..
واما مطالباتي كه شما نهايتا به جمع بندي آن پرداخته ايد، به هيچ عنوان مطالبات اكثريت جامعه و بويژه طبقه كارگر نبوده و نخواهد بود. اينكه مطالبه اول زنان مشاركت در قدرت سياسي است، درست است، اما نه در چهارچوب جمهوري اسلامي. قوانین شما و در واقع آنچه كه مي بينيم، زنان شريك در قدرت، ضد زن ترين بخش جامعه هستند. مصاحبه زناني همچون مولاوردي و ... را ورق بزنيد به سخن من مي رسيد. با توصيفاتي كه شما از زنان كرديد و "صبر و گذشتي" كه نياز داريد، بايد زنان يك عمر ديگر را بخرند تا بتوانند در قدرت سهيم شوند. اما مطالبه واقعي زنان در كردستان، برچيدن قوانين و مقرراتي است كه زنان را آنقدر خوار كرده كه به عنوان نصف انسان نیز به حساب نمی آیند. اين مطالبه زنان در كردستان است. شما و امثال شما حق نداريد كه با نام زنان  كردستان، توهمات ذهن كثيفتان را به خورد جامعه بدهيد و آن را زير عنوان مطالبات زنان در كردستان مطرح كنيد. مطالبه اول زنان جارو كردن همه شما ها و فرستادنتان به زباله دان تاريخ است. جايي كه خود شما با قانونهاي ضد انسانيتان ديگر نتوانيد براي يك جامعه تشنه آزادي و برابري تصميم بگيريد.درمطالبه دوم در مورد تبعیض سخن گفته اید.. در مطالبه اين كه ديگر شاهكار است. شما ها كه منزلت انسان را زير پاي خود له كرده ايد چگونه به خود اجازه مي دهيد كه اينگونه سخن بگوييد؟ وقتي كه مامور شهرداريتان سيلي بر صورت زني كارگر مي زند، حرف از حفظ حرمت و شرافت مي زنيد؟ وقتي پدر و مادري محبور مي شوند تا بچه ي قنداق خود را بفروشند، منزلت جايي براي بحث دارد؟ وقتي كه آمار تن فروشي به زير سن ١٢ سالگي رسيده است، چه دفاعي از آن داريد؟
سخن از مطالبات زنان در ايران و كردستان زياد سخت نيست. وضعيت معيشت مردم، نبود شغل و كار، دستمزدهاي چند برابر زير خط فقر و عدم پرداخت آنها، مساله حجاب اجباري، عدم آموزش مناسب، و هزاران مورد ديگر تنها بخشي از مطالبات زنان مي تواند باشد. اما اين مطالبات يك راه حل كلي و قابل حصول دارد و آن سرنگوني انقلابي رژيم اسلامي است. همه اين مطالبات و بازگشت حرمت انساني به زنان تنها از اين راه ممکن است. مسيری كه مدتهاست انتخاب شده و براي رسيدن به آن تلاش و مبارزه لازم است. زنان هم بخش غير قابل انكار اين مسير و مبارزه هستند. روزي خواهد رسيد كه همان زنان كردستان، فيروزي و فيروزيها را با ذهن های بيمارشان به تاريخ خواهند سپرد..

سيوان كريمي
آگوست ٢٠١٧

Share

 

مسئول سایت حزب

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

کمیته خارج کشور حزب حکمتیست

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

کمیته کردستان حزب حکمتیست
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

دفتر مرکزی حزب حکمتیست

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

Tel:+46762349683