بازگشایی مدارس در فضای فقر و سرکوب
فاطمه عسگری
جامعه در فضای جنگی با مشکلاتی از جمله بیکاری و فقر نهادینه‌شده روبه‌روست؛ فقری که عامل اصلی آن حکومت اسلامی بوده و هر روز بر آن افزوده می‌شود. همزمان با افزایش فقر و بیکاری و تورم نجومی، بازداشت‌ها و احضارها نیز گسترش یافته است. در چنین فضایی مدارس و دانشگاه‌ها بازگشایی خواهند شد؛ در فضایی که دانش‌آموزان و خانواده‌هایشان حتی قدرت خرید لوازم‌التحریر را ندارند و شهریه‌های مدارس به شکلی سرسام‌آور افزایش پیدا کرده است. در آغاز سال جدید تحصیلی، دانش‌آموزان بسیاری کماکان در شرایط نامعلومی در زندان‌ها به‌سر می‌برند و موج سرکوب دانشجویان، از ترس خروشی دیگر، مدتی است آغاز شده است.
در فضای جنگی که جمهوری اسلامی یک پای این فضای مسموم و کشنده است، معلمان بسیاری احضار، توبیخ و با احکام جدید قضایی روبه‌رو شده‌اند و مدارس بازگشایی خواهند شد.
دوره کنونی، دورانی خطیر و حساس برای حفظ تشکل‌های موجود، همچنین سازماندهی و ابتکار عمل در سطوح مختلف است. از یک سو جنبش مبارزاتی معلمان با سرکوب شدید روبه‌روست و از سوی دیگر فقر و فلاکت و آموزش پولی‌سازی‌شده، امکان تحصیل میلیون‌ها کودک را از آنان گرفته است.
در دوران کنونی، به‌دلیل مسائل عمده، از جمله جنگ، هیچ آمار دقیقی در مورد ترک تحصیل دانش‌آموزان، حداقل در یک سال جنگ و کشتار، در دست نیست. آمار غیررسمی و یا آمارهای جسته‌وگریخته منتشرشده نگران‌کننده است. به علاوه، آمار دقیقی از دانش‌آموزان دربند، از بازداشت‌شدگان خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴ تا به امروز، در دسترس نیست.
در کنار دانش‌آموزان، در آغاز سال نو تحصیلی، به‌واسطه نقش مهم دانشگاه، حکومت دست به بازداشت، توبیخ و اخراج دانشجویان زده است تا مبادا به محض باز شدن در دانشگاه، مبارزات آزادی‌خواهانه و برابری‌طلبانه دانشجویان، شورش عظیم دیگری در برابر حکومت جنایتکاران اسلامی را رقم بزند.
تاریخ مبارزات بیش از چهار دهه گذشته ثابت کرده است که هیچ فشار و سرکوبی نتوانسته مبارزات علیه جمهوری اسلامی را ساکت یا مرعوب کند. حداقل در مورد جنبش‌های طبقاتی، طبقه کارگر، معلمان، بازنشستگان و دانشجویان، حکومت نتوانسته و نمی‌تواند با هر درجه از کشتار و سرکوب و فشارهای مختلف، این عرصه‌ها را متوقف کند. اینکه این جنبش‌ها را نمی‌توان ساکت کرد، ریشه در تضادها و تناقضات طبقاتی و تلاش و مقاومت جامعه برای زندگی و حقوق پایه ای دارد. این جنبش‌ها از سر احساس نیست که به صحنه می‌آیند، بلکه برای خلاصی از وضع موجود است که به مبارزات خود ادامه می‌دهند و تا سرنگونی جمهوری اسلامی، به‌عنوان حکومتی که مسبب تمامی فلاکت‌های تحمیل‌شده بر آنان است، دست از مبارزه برنخواهند داشت. اما در شرایط کنونی چه باید کرد؟
دو محور مهم در بازگشایی مدارس و دانشگاه پیش‌روی معلمان، دانش‌آموزان، اولیای دانش‌آموزان و دانشجویان است: اعتراض علیه بیکاری و فقر نهادینه‌شده به‌دست حکومت اسلامی و همچنین اعتراض علیه سرکوب، زندان و اخراج‌های گسترده معلمان، دانش‌آموزان و دانشجویان.
برای اعلام موضع و اقدام علیه بیکاری و فقر، از طرفی دیگر، علیه بازداشت و سرکوب و احکام شنیع، تقویت تشکل‌ها و تشکل‌یابی و سازماندهی، امری فوری و حیاتی است.
۲۷ شهریور ۱۴۰۵
See less