مقالات

اول مه: علیه بربریت سرمایه داری، علیه جنگ و فقر و نابرابری (پیام رحمان حسین زاده رئیس دفتر سیاسی حزب حکمتیست به مناسبت اول مه)

اول مه: علیه بربریت سرمایه داری، علیه جنگ و فقر و نابرابری
(پیام رحمان حسین زاده رئیس دفتر سیاسی حزب حکمتیست به مناسبت اول مه)

کارگران!
در شرایطی به اول مه ٢٠٢٦ نزدیک میشویم، که سیطره جهانی سرمایه داری بیش از هر دوره ای، طبقه ما و کل بشریت را در
همه سطوح زندگی در تنگنا قرار داده است. ما میلیاردها انسان کارکن، طبقه کارگر مزدی با جان کندن سخت تر از همیشه چرخ
تولید همه نیازمندیهای بشر را به گردش درمیاوریم، اما حاصل کارمان نه رفاه و تأمین امکانات شایسته زندگی انسان امروز،
بلکه بیحقوقی بیشتر، کمر خم کردن زیر استثمار خشن کاپیتالیسم است. سئوال اینست چرا بر مقهوريت اقتصادى و اجتماعی
کارگر در برابر سرمايه افزوده شده است؟ چرا جنگ و تروریسم و مردم کشى و فقر، در پنج قاره بيداد ميکند؟ جنگ ویرانگر و
ضد انسانی در ایران و خاورمیانه و اوکراین و سودان و کشورهای آفریقا و آسیا، رنج بیسابقه و تباهی اجتماعی را ببار آورده
است. خطر جنگهای بزرگتر در ابعاد جهانی تهدید دایمی بالای سر حیات میلیاردها انسان کره ارض است. جلو چشم همگان
تروریسم دولتی و غیر دولتی روزمره علیه انسانیت عمل میکند. دردناکتر نسل کشی سابقه دار و طولانی مدت توسط فاشیسم
حاکم بر اسرائیل علیه مردم فلسطین بربریت عریان نظم سیاه حاکم را به نمایش میگذارد.
در اوج جهانى شدن سرمايه دارى، در شرایطی که شاهد بزرگترین تحولات اقتصادی و عظيم ترين جهش های تکنولوژيکى
هستیم و دنیا انباشته از ثروت حاصل کار طبقه ما است، چرا بقای فيزيکى و تأمین حداقل زندگی مشکل میلیاردها انسان تحت ستم
از کشورهاى فقر زده آفريقا و آسيا و آمریکای جنوبی تا قلب پايتخت هاى اروپاى غربى و آمريکاست؟ چرا دستاوردهای بی
نظیر انقلاب تکنولوژیکی و هوش مصنوعی به رفاه و سعادت برای طبقه کارگر و مزدبگیران تبدیل نشده است؟ پاسخ این
سئوالات روشن است؛ معماران این همه فجایع و بیحقوقیها و جنگها و قتل عامهای جمعی قدرتهای بزرگ و دولتهای نماینده و
حافظ منافع سرمایه داری اند.
برای توجیه این فجایع انبوه، تحمیل بزرگترین عقبگردهاى فکرى و سیاسی و فرهنگى و اجتماعی، از بالا گرفتن مجدد جهالت
مذهبى، نژاد پرستى، کودک آزاری، زن ستیزی و مردسالاری و مهاجر ستیزی و ناسیونالیسم و راسیسم و فاشيسم لازم شده و در
صفوف طبقه ما و بشریت برای به اسارت گرفتن مان اشاعه داده میشود. شکی نیست در دوره ای بسرمیبریم که بربریت
کاپیتالیستی را همین امروز در سراسر جهان با گوشت و پوست تجربه میکنیم. ادامه این بربریت جاری چیزی جز به تباه کشیدن
زندگی اکثریت عظیم ساکنین این کره خاکی و بی آیندگی نیست. عروج افسار گسیخته فاشیسم معاصر در آمریکا و بلوک غرب
نماد وقیح بربریت کاپیتالیسم معاصر است. براستی دنیا برسر دوراهی است. هست و یا نیست جهان و بشریت هر دو صورت
مسئله پاسخ نگرفته مقابل طبقه کارگر جهانی و بشریت است.
این شرایط را نباید تحمل کرد و باید علیه آن شورید و دگرگونش کرد. این رسالت طبقه ما، طبقه کارگر آگاه و سازمانیافه است.
این تعهد و این وظیفه را در روز جهانی مان روز کارگر باید اعلام کنیم. اول مه فرصتی جهانی برای به مصاف کشیدن این نظام
سراپا جنایت و بربریت سرمایه داری است. اول مه امسال بیش از پیش به اعلام اراده تغییر دهنده کارگر و کمونیسم برای نجات
زندگی و انسانیت نیازمند است.
اکنون طبقه کارگر در ایران سخت ترین شرایط کار و زندگی نیم قرن اخیر را تجربه میکند. ضررمند اصلی جنگ امپریالیستی و
ارتجاعی، طبقه کارگر و توده عظیم مردم رنج دیده اند. زدن زیرساختهای تولیدی و اجتماعی، نابودی بخش قابل توجهی از
کارخانه ها و مراکز کار، بیکاری وسیع و کشته و زخمی های فراوان کارگران و مردم سیویل، آوارگی میلیونی، بزرگترین تهدید
علیه پایه های اولیه زندگی طبقه کارگر و مردم است. مضافأ جمهوری اسلامی سراپا ضد کارگر و ضد انسان، جنگ را به
عنوان "هدیه آسمانی" در راستای تشدید فقر و بیکاری و تحمیل فلاکت اقتصادی و ادامه سرکوب خشن هر صدای حق طلبانه و
اعتراضی بکار گرفته و میگیرد.
متأسفانه امسال مصائب این جنگ ویرانگر در اول مه امکان جشن و شادی را به روال سابق از طبقه کارگر در ایران گرفته
است. اما نمیتوانند اتحاد و همبستگی کارگری و تلاش برای تحکیم و گسترش آن را از کارگران بگیرند. توقع اینست در شرایط
سخت و پیچیده اول مه امسال رهبران و پیشروان سوسیالیست جنبش کارگری ایران مثل همیشه و مبتکرانه تر آستین بالا زنند،
در محل کار و هر جا که ممکن است، موانع را برطرف کنند. در اجتماعات خود در هر سطح ممکن اول مه را گرامی بدارند.
مبشر گسترش اتحاد و همبستگی و همیاری انسانی در صفوف کارگران و مردم برای مقابله با لطمات سنگین جنگ و تعرضات

معیشتی و سیاسی رژیم باشند. مبتکر ایجاد شبکه ها و نهادهای همیاری و کمک رسانی مردمی باشند. در سخنرانیها و قطعنامه
های اول مه بربریت کاپیتالیستی را به نقد بکشند. بر خواست قطع دایمی جنگ تأکید کنند. بانیان فاشیست این جنگ را محکوم
کنند. طبقه کارگر ایران را به حضور فعال در همبستگی بین المللی کارگری و ایجاد بیشترین اتحاد علیه جنگ ارتجاعی آمریکا و
اسرائیل و جمهوری اسلامی و ترفندهای هیئت حاکمه فرابخوانند. جمهوری اسلامی در دوره جنگ و بعد از جنگ فقر و بیکاری
و سرکوب خشن را تشدید میکند. طبقه کارگر برای مقابله با چنین ترفندهای ضد کارگری راهی جز اتکا به مبارزات جمعی و
اعتصابات کارگری ندارد. خواست و شعار "نه به جنگ، نه به فقر و بیکاری و سرکوب و اعدام" میتواند محور متحد کننده
اعتراضات کارگری و توده ای قابل انتظار باشد.
کارگران!
پایان دادن به مصائب نظم سرمایه داری در جهان و در ایران به حضور آگاهانه و سازمانیافته جنبش سوسیالیستی کارگری، به
سازماندهی انقلاب کارگری برای درهم کوبیدن نظم وارونه کاپیتالیستی گره خورده است. راه سومی نیست. با بن بست و سترونی
چپ بورژوا رفرمیست هیچ آلترناتیو بینابینی برای تعدیل و بهبودی در کارکرد سرمایه وجود ندارد. آلترناتیو سوسیالیسم کارگری
با تکیه بر ظرفیتها و تواناییهای فی الحال موجود طبقه کارگر و مزدبگیران متنفر از نظم سرمایه و در عین حال با فائق آمدن بر
دشواریها و موانع و محدودیتهای موجود در جنبش کارگری و کمونیستی میتواند ورق را برگرداند. ما خود را بخش لاینفک این
تلاش و نبرد طبقاتی و سیاسی در سطح جهان و در ایران میدانیم.
زنده باد اول مه
زنده باد انترناسیونالیسم کارگری
اردیبهشت ١٤٠٥ – آوریل ٢٠٢٦