ستون آخر،
اعتصاب کارگران معدن طلای زرشوران
طلا به کام سرمایهدار، فقر سهم کارگر!
سیاوش دانشور
روز پنجشنبه ۴ دیماه، بخشهائی از کارگران معدن طلای زرشوران تکاب مجددا دست از کار کشیدند و در مقابل درب شرکت تجمع کردند. اجتماعات کارگران از روز یکشنبه ۲۳ آذرماه ۱۴۰۴ شروع شد و اعتصاب و تجمع اعتراضی طی دو هفته اخیر به تناوب ادامه داشته است. رفع تبعیض در دستمزدها و مزایا خواست اول کارگران است. کارگرانی که در معدن کار میکنند، نسبت به کارگرانی که در کارخانه کار میکنند، حقوق و مزایای کمتری دریافت میکنند. کارگران معدنچی به این تبعیض معترضاند و خواهان افزایش دستمزدها و برخورداری از مزایای یکسان هستند. همینطور قراردادهای کارگران معدن با پیمانکاران است و کارگران پیمانی معدن از پاداش های مرسوم در کارخانه هم برخوردار نمیشوند.
فراموش نکنید داریم در باره معدن طلا حرف میزنیم نه یک کارگاه و شرکت کوچک ورشکسته. “زرشوران” قطب طلای ایران است. در همسایگیاش معدن طلای “آقدره” قرار دارد. در ماههای گذشته در اطراف زرشوران یک معدن طلای جدید بزرگ با ظرفیت بالا بنام “داغ دالی” به معنی “پشت کوه” کشف شد. مردم این منطقه همواره خواهان کار در معادن و سهیم شدن از ثروت طبیعی بودهاند. در مورد معدن جدید هم مردم انتظار مشابهی داشتند که سهم آنها از معدن بزرگ طلای کشف شده داده شود اما پاسخشان را با گارد ضد شورش دادند.
تکاب بدلیل منابع غنی طلای آن و مشهور به قطب طلای خاورمیانه، “طلاییترین شهر” ایران لقب گرفته است. اما در این طلائیشهر رویائی، کارگران نان ندارد، جوانان بیکارند، کشاورزی و دامداری نابود شده، مواد خطرناک استحصال طلا از جیوه و آرسنیک و غیره، منطقه را غیرقابل زندگی کرده است. کارگران هم سهمشان از معادن طلا و دیگر معادن منطقه، فقر و زندان و سرکوب و بیماری و آلودگی محیط زیست است.
این در شرایطی است که معادن ایران بنام افراد باندهای حکومتی سند زده شده و مثلاً آدمکشی مانند “حاج عباس نیری” صاحب معادن طلا است. معادن و منابع طبیعی ثروت اجتماعیاند نه مِلک خصوصی. این منابع باید تحت کنترل کارگران و در خدمت ارتقای مادی و معنوی شهروندان قرار گیرد.
دسامبر ۲۰۲۵