به “جهان جدید” خوش آمدید!
پرده ونزوئلا
سیاوش دانشور
امروز نیروهای امنیتی و نظامی آمریکا در کاراکاس با تسخیر بدون دردسر فرودگاه و ترکیبی از حملات سایبری و بمباران و عملیات کماندویی، رئیس جمهور ونزوئلا نیکلاس مادورو و همسرش سیلیا فلورس، را ربودند و به یک ناو آمریکائی منتقل کردند. اجزای سناریوی محاکمه مادورو و تغییر رژیم در ونزوئلا و بلعیدن منابع آن آماده شده است.
این صرفاً یک اتفاق در یک جبهه جنگ قدرتهای درگیر برسر منافع نبود، این رویداد یک نقطه عطف در مناسبات بینالمللی و سیاست جهانی و جنگ قدرت جاری است. در این میان توسل به “قوانین بینالمللی” در شرایطی که کل چهارچوبهای جهانی پیشین مورد جدال و بازتعریفاند، یا وقتی “کلانتر جهان” راساً “قانون تعیین میکند” و “توی دهن قانون میزند”، حماقت سیاسی است.
مسئله رعایت قانون پیشین نیست بلکه استفاده از ابزارهای قدرت برای تحمیل “قانون جدید” است. اینکه این عملیات نتیجه توافقاتی داخلی و جهانی بوده یا نه و دقیقا طی ساعت بامداد چه گذشته است، تدریجاً روشن میشود. اما در هر حالتی، رفتن به پایتخت یک کشور و ربودن رئیس جمهور و همسرش برای بسیاری بدعتی در دنیای امروز تلقی میشود. اما اینهم زیاد جدید نیست، فرم و درجه وقاحت جدید است، حملات نظامی به عراق و لیبی و یا کودتاهای متعدد در کشورها و کشتن “رهبران” آنها شیوه این دولتهای دمکراتیک و حقوق بشری بوده است.
این اعلام صریح “قانون جنگل” و اعلام “اصل اصالت زور” بعنوان محور مناسبات بینالمللی است. پیام ساده و روشن است؛ کسی امنیت ندارد، هر مخالف “منافع آمریکا” قابل حذف و ربودن و ترور است. ونزوئلا سکانسی نفسگیر از این نمایش گانگستریسم دمکراتیک است که محتوای “دوره جدید عصر طلائی آمریکا” را برایمان توضیح میدهد.
به “جهان جدید” سرمایه داری قرن بیست و یکم خوش آمدید! جهانی که در آن هرچیز، حتی دور از ذهن، ممکن است. یک نکته را شاید نخواندهاند؛ وقتی بالائیها و “مجریان قانون” خود در صف اول نفی هر قانوناند، دلیلی ندارد که پایینیها و طبقه کارگر و جنبش ضد کاپیتالیستی به روشهای سابق عمل کنند. آنها در عین حال دارند قوائد بازی در سیاست و کشمکش اجتماعی را بازتعریف میکنند؛ اگر قدرت داری هیچ قانونی مشروعیت ندارد.
۳ ژانویه ۲۰۲۶