جنبش سرنگونی و جایگاه چپ آل احمدی به بهانه انتشار لجن نامه اکبر معصوم بیگی جاوید حکیمی

جاوید حکیمی

یک سال پس از آبان خونین نود و هشت یک فایل صوتی از محمد حبیبی سخنگوی انجمن صنفی معلمان منتشر شد که جنجالی بپا کرد. در آن فایل، حبیبی بر اساس مشاهدات خود در زندان- چیزی شبیه بودیم و دیدیم- زندانیان آبان ماه را عمدتاً متعلق به اقشار تهیدست جامعه و لاجرم جماعتی بی سواد، معتاد، سارق و سست عنصر خطاب کرده بود. وی سپس مشاهدات خود را به کل معترضان تعمیم داده و نتیجه گرفته بود اعتراضات آبان ماه چیزی نبوده جز شورش کور لمپن پرولتاریا و هم از اینرو شکست خورده است. این اظهارنظر توهین آمیز برای کمونیست ها، رهبران عملی طبقه کارگر و به ویژه خانواده های کشته شدگان آبان ماه بسیار گران آمد. حبیبی آنقدر شرافت داشت که از خانواده های زندانیان آبان ماه عذرخواهی کند اما پشت آن مشاهدات در زندان و تعمیم نابجای آن، یک نظریه سیاسی خوابیده بود؛ اینکه عصر پرچمداری پرولتاریای بی فرهنگ و فاقد آگاهی سیاسی بسر آمده و اکنون نوبت طبقه متوسط متمدن است.

لجن نامه اکبر معصوم بیگی علیه کشته شدگان دی ماه به هیچ عنوان و در هیچ سطحی قابل قیاس با اظهارنظر محمد حبیبی نیست. کلمه به کلمه متن کوتاه معصوم بیگی که با عبارت «بودیم و دیدیم» آغاز شده چنان مشمئزکننده و تهوع آور است که در تحقیر کرامت انسان و تبلیغ روحیه فاشیستی فقط با شیوه بیان و تفکر فاشیستی ترین گروه‌های سلطنت طلب برابری می کند. تنها فاشیست ترین جریانات دست راستی از جمله فرشگردی ها هستند که قیام پنجاه و هفت را شورش فرومایگان لقب داده و آنان را مستحق قتل عام می دانند. حالا ما با “کمونیستی” مواجهیم که سابقه مبارزه با رژیم سلطنت دارد لیکن به شیوه همانها شورشیان دی ماه را “اراذل و اوباشی” می داند که “روی زمین سفت نشاشیده بودند”. اطلاق اراذل و اوباش به کشته شدگانی که فریب خورده و چشم امیدی هم به کمک از خارج داشته اند هزار بار سخیف تر و تهوع آورتر از فرومایه خواندن نسل پنجاه و هفت به دلیل دلبستن به خمینی خون آشام است. آیا اکبر معصوم بیگی بخشی از مردم فلسطین را هم که برای نجات از دولت فاشیست و نسل کش اسرائیل به کمک های حکومت جنایتکار اسلامی دل بسته اند اراذل و اوباش می نامد؟ حاشا و کلا. فرشگردی های فاشیست همین استاندارد دوگانه و ضد انسانی معصوم بیگی را فرصت مناسبی یافته اند برای تسویه حساب با نسل «فرومایگان پنجاه ‌هفت» و آشکارا وعده انتقام می دهند. راست این است نسل پنجاه و‌ هفت فریب خورده بودند یا خیر، لیکن حق داشتند در انتهای قرن بیستم بساط استبداد و اختناق، ساواک، شکنجه و شاه و ملکه بازی را برچینند. اینکه توده ها در سال پنجاه و‌ هفت به خمینی خون آشام امید واهی بستند نه حق اعتراض را از آنان سلب می کند نه باعث فرومایگی آنان می شود. به همین سیاق و هزار بار محق تر، شورشیان آبان و دی ماه حق داشتند به فلاکت اقتصادی و استبداد اسلامی اعتراض کنند و مستحق طعنه و کشتار نباشند. حتی نمایندگان اصلاح طلب طویله اسلامی نیز با ادبیات معصوم بیگی راجع به کشته شدگان آن دو شب اینطور سخن نگفته اند.

اینکه اکبر معصوم بیگی مطابق ادعای فاشیست های سلطنت طلب یک عنصر رژیمی است یا خیر برای ما علی السویه است. آنچه اهمیت دارد این است که ایشان با همان نفرتی از جوانان به خون خفته دی ماه سخن گفته است که قاضی صلواتی و سردار رادان. تا اینجا ما با یک فرد طرف هستیم که نقد به او می تواند بی اهمیت تلقی گردد و یا حتی شائبه تسویه حساب شخصی قلمداد شود. اما ماجرا در کمال تأسف به اینجا ختم نگردید. پرواضح بود پشت این لجن نامه یک نگرش و پیشفرض هایی نهفته است که نزد بخشی از چپ ضد سلطنت و آل احمدی مشترک است. هم از این رو لجن نامه نویس در صدد برآمد تا ظاهرا به پیشنهاد برخی از دوستان «تحلیل طبقاتی» پشت آن یک شب و نصفی را ارائه دهد و رفع سوءتفاعم کند. شگفت آنکه نویسنده توانست با نوشتن یک انشای ابتدایی و چند جمله کلیشه ای اعتبار بشدت مخدوش شده خود را نزد همان دوستان بازیابد. پس از آن تحلیل کلیشه ای متکی بر بودیم و دیدیم ها، معصوم بیگی نه فقط ابراز شرمساری نکرد بلکه مورد تقدیر هم قرار گرفت؛ و همین خطرناک است. خطرناک است چون معصوم بیگی برخلاف محمد حبیبی خود را مارکسیست می داند و از سنت فدایی. بدا به حال طبقه کارگر اگر اینها کمونیزم و چپ جامعه را نمایندگی کنند.

کمونیزم اکبر معصوم بیگی ها جنبشی برای لغو استثمار، رهایی انسان، آزادی زن، مبارزه با خرافات و مذهب نیست؛ مطلقا. این جنبش نه فقط ادامه مدرنیسم و مدافع حقوق جهانشمول انسان نیست بلکه برعکس به شدت شرق زده، ارتجاعی و مروج فرهنگ قوم و قبیله ای خودمان در قرن بیست و یکم است. این کمونیزم ضد غرب و ضد آمریکاست و نه حتی ضدامپریالیسم. برای این کمونیزم مایه بسی افتخار است که جمهوری اسلامی توانسته تل آویو را موشک باران کند ولو هزینه ساخت موشک را از غارت صندوق مالی معلمان و بازنشستگان تامین کرده باشد. بدا به حال مردمی که جسارت اعتراض به حکومت اسلامی در زمانه جنگ با آمریکا و اسراییل را داشته باشند. آن وقت پسرعموهای اسلامی این نحله از کمونیزم به جوانان معترض نشان خواهند داد “شاشیدن روی زمین سفت” چه عاقبتی دارد. می خواهم بگویم آن لجن نامه محصول این کمونیزم ارتجاعی، زاده نفرت از انسان غربی و فرهنگ غربی است. بیهوده نیست معصوم بیگی پیشتر حتی کمونیست های تبعیدی را سوشیال بگیر مفتخور لقب داده بود. آیا بعید است چنین شخصی با چنین بینشی علیرغم هر اختلافی که با حکومت اسلامی دارد معترضین غیر خودی را اراذل و اوباش بنامد؟! آیا در عبارت “نشاشیده بر زمین سفت” خوشحالی نویسنده از قتل عام شدگان قابل مشاهده نیست؟ کدام انسان شرافتمندی به چند هزار انسان کشته شده توسط اوباش اسلامی در دو شب صفت “اوباش نشاشیده بر زمین سفت” می دهد و جنگ نابرابر آنان را “جدال میان اراذل و اوباش” می‌نامد؟

من با کسانی که در دفاع از لجن نامه معصوم بیگی می گویند وی همه را اراذل و اوباش خطاب نکرده، مجوز کشتار نداده، جنبش اعتراضی را حق طلبانه و مطالبه محور دانسته و سفسطه هایی از این دست هیچ حرفی ندارم. بحث با کسانی که پس از قرائت آن همه توهین و تحقیر نسبت به کشته شدگان دی ماه هنوز در خود احساس انزجار از نویسنده نکرده اند بیهوده است. آنها چنان در جنبش ضد آمریکایی غرق شده اند که حساسیت نسبت به حرمت و کرامت انسانی را از دست داده اند. این هم جلوه ای از بی نهایت صور از خود بیگانگی در این مناسبات ضد انسانی است. مخاطب ما تمام انسان های آزاده و شریف و منصفی است که برای مردم زیر چتر اختناق در هر زمان و هر کجای دنیا حق اعتراض قائل هستند ولو امید واهی به کمک های بیگانه داشته باشند. رو به این جامعه و به این مخاطبان می گوییم که آن لجن نامه علیه کشته شدگان دی ماه تنها از کمونیزم شرق زده و آل احمدی قابل تراوش است، کمونیزمی که اگر در اپوزیسیون باشد حال و روزش همین است و چون به قدرت برسد سر از اردوگاههای کار اجباری در سیبری و انقلاب فرهنگی مائویستی در می آورد. برخلاف این، کمونیزم ما، کمونیزم پرولتری، کمونیسم ضد استثمار و بردگی مزدی و مالکیت خصوصی بر ابزار کار و تولید، ادامه مدرنیسم پرولتاریای جهانی و مدافع حقوق جهانشمول انسانی است. کمونیزمی که اولویت‌ و بنیادش بر رهایی انسان و بازگرداندن حرمت و اختیار به انسان است. ما از موضع کمونیزم پرولتری و انسان محور است که منتقد جدی معصوم بیگی و معصوم بیگی ها هستیم و اجازه نخواهیم داد فرشگردی های فاشیست از این فرصت برای تخریب چهره چپ جامعه سوءاستفاده کنند.

۲ اکتبر ۲۰۲۶