دانشگاه، سنگر آزادی و سنگر مقابله با ارتجاع
امیر عسگری
موج جدید اعتراضات علیه گرانی و تورم ابتدا یکشنبه با اعتراض بازار تهران شروع شد. بخش غالب بازاریان بهواسطه کم شدن منفعت طبقاتی و سود سرمایهشان در پی گرانی نرخ ارز دست به اعتراض زدند. اعتراضات بازار به اعتصاب کشیده شده و در روز اول این اعتراضات شعارهای ارتجاعی، کهنهپرستانه، ناسیونالیستی و سلطنتطلبانه از سوی بازاریان بهعنوان بخشی از سرمایهداری سر داده شد. این شعارها میتواند بخشی توسط هواداران اجارهای سرداده شده باشند، اما در بین سرمایهداران و بازاریان و کلیت بورژوازی سلطنتطلبی یک پایه اجتماعی-طبقاتی دارد.
اما با تمامی این تفاسیر رسانههای خودفروخته و جاعل «من و تو» و «ایران اینترنشنال» در کنار پخش و تبلیغ و بزرگنمایی بخشی از شعارها به نفع پهلوی، ویدئو اعتراضات را دستکاری کرده و تلاش کردند که خواست جامعه را بازگشت ارتجاع پهلوی جلو دهند. علیرغم ماهیت بورژایی و راست بخش مهمی تجار و بازاریان، اعتراضات بازار برخلاف تبلیغ رسانههای مزدور سلطنت با شعار؛ «فقر، فساد، تورم، شکسته پشت مردم» آغاز شد. از آنجا که مسئله فقر، گرانی و تورم معضلی است که بیش از بازاریان که بخشی در مکیدن خون جامعه نقش دارند، طبقه کارگر، مزدبگیران و توده مردم را درگیر خود کرده و توان نفس کشیدن را از آنان سلب کرده، وارد صحنه اعتراضات کرد.
دانشگاه یکی از این صحنههای مهم مبارزاتی بود که هم علیه ارتجاع حاکم، فقر، فلاکت، تورم و ستم شعار داد و هم با جریانات مرتجع و فالانژ سلطنتطلب مرزبندی کرده و آلترناتیو خود را که با سوسیالیسم تداعی میشود را بار دیگر فریاد زد. اعتراضات دانشگاه روز سهشنبه ۹ دی ۱۴۰۴ در تهران با شعارهای رادیکال علیه فقر، فلاکت و انواع ستم آغاز شد. بهطور مشخص؛ در دانشگاه خواجهنصیر تهران دانشجویان دختر با کشیدن حجاب اسلامی از سر همراه با پسران فریاد زدند؛ «هیز تویی، هرزه تویی، دختر آزاده منم»، «اصلاحطلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا»، «نه روسری نه توسری، آزادی و برابری». این شعار ضمن اعتراض به آپارتاید جنسی، آزادی و برابری را که امر سوسیالیستی و چپ است فریاد زدند.
در دانشگاههای مختلف شعارهایی در مرزبندی با سلطنتطلبان بهطور مشخص در دانشگاه علامه و تهران سرداده شد، شعارهایی مانند؛ «نه پهلوی، نه رهبری، آزادی و برابری»، «نه سلطنت، نه رهبری، نه ارتجاع رجوی»، «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه، چه رهبر»، «نه پادگان، نه بنگاه، درود بر دانشگاه»، «فقر و فساد و بیداد، مرگ بر استبداد». شعارهایی که نه فقط با ارتجاع پهلوی و جمهوری اسلامی مخالفت میکند، بلکه ریشههای فقر و فساد سرمایهداری را مورد هدف قرار میدهد. سلطنتطلبان و رسانههای جاعلشان یعنی من و تو و ایران اینترنشنال تلاش کردند که خواست دانشجویان را آنطور که اربابشان، پهلوی، میخواهد جلوه دهند. بهطور مثال بر روی اعتراض دانشجویان دانشگاه شریف شعارهای سلطنتطلبانه را صداگذاری کرده بودند و در مواردی دیگر هم تلاشهای ریزی صورت دادند که توسط عمده فعالین دانشجویی و رسانههای مستقل افشا شدند. البته در دانشگاه گرایشات مختلف ولو کم اما حضور دارند و در دانشگاه صنعتی اصفهان شعارهای فاشیستی از سوی جمعی محدود و طرفدار پهلوی علیه چپ سرداده شد، اما با تمامی هزینه و تلاشها سلطنتطلبان در فضای کلی دانشگاه مشت محکمی بر دهانشان از سوی دانشجویان آزادیخواه و برابریطلب فرود آمد.
دانشگاه عموماً فضای روز اول را برهم زد و فریاد آزادی و برابری، فریاد نه سلطنت، نه رهبری، آزادی و برابری را به جامعه بازگرداند و اجازه نداد کهنهپرستان ایرانشهری، فالانژهای امروز هر آنطور که میخواهند فضای سیاسی را با روشهای تصنعی به نام خود سند بزنند و بار دیگر فریاد زدند دانشگاه سنگر آزادیخواهی و برابریطلبی است.
دانشجویان و بهخصوص دانشجویان آزادیخواه و برابریطلب همانطور که علیرغم فضای سرکوب علیه ستم و فقر طبقاتی، علیه آپارتاید جنسی، علیه سرکوب و فضای جنگی و پولیسازی و بهطور کلی علیه جمهوری اسلامی همواره ایستادهاند، این بار نیز لازم است در جریان اعتراضاتی که از ابعاد بازار خارج شده و به سطح تودهای و اجتماعی رسیده در هر فرصتی مواضع آزادیخواهانه، برابریطلبانه و سوسیالیستی خود را در برابر دو ارتجاع یعنی جمهوری اسلامی و طرفداران سلطنت علم کنند.
۱۱ دی ۱۴۰۴